Maandag,

Ondanks dat ik niet zo veel km's maak met mijn auto heeft  hij toch wel eens een onderhoudsbeurt nodig. Tegelijkertijd ook meestal de APK-keuring. Nu kan ik wel alles en iedereen te hulp roepen om dat ding naar de garage te brengen en mij naar huis brengen maar ik kan natuurlijk ook best gaan lopen. De afstand is niet zo groot ongeveer 3.5 km. En als hij klaar is haal ik hem ook lopend maar weer op. Ook voor mezelf staat er een kleine onderhoudsbeurt op de agenda. Liep ik vroeger nog al eens, zeker bij langere wedstrijden, blaren en blauwe teennagels sinds ik regelmatig een bezoek breng aan een pedicure is dat nagenoeg over. Zij snijdt overtollig eelt weg en houdt mijn nagels mooi kort maar ook dun. Vandaar dat ze niet meer blauw en eraf gelopen worden.

Ook staat er vanavond een duurloop gepland. Vorige week een rondje van 16.5 km vandaag komt er er een km-tje bij. We doen hetzelfde rondje als vorige week met aan het eind een extra lusje. Eigenlijk niet zo de gewoonte om 2 weken achtereen hetzelfde rondje te doen maar er staat een ijzige oostenwind en het liefst heb ik die tegen op de heenweg. Mooi voor de wind terug. Het tempo maakte nagenoeg geen verschil. In tijd was het net aan 6' langer. Met nog een aantal weken te gaan is dit groepje weer klaar om straks in het voorjaar een HM te lopen. Was het alvast maar zover dan konden we ook weer op maandagavond het bos in.
Al met al vandaag voor mij 25 km in 3 trainingen. Dat moet ik niet te vaak doen dit soort capriolen.

Zaterdagmorgen,

Stervenskoud ja…dat wel. Het lijkt er altijd wel op of de wind "dikker" is. Het oogt alsof het niet waait en moet je er tegenin dan voel je hoe die tegenwerkt. Het is voor mij niet zo'n verrassing dat de baan helemaal wit bevroren en behoorlijk glad is. Nu is dat overdag niet zo'n ramp. Ons park bij de baan is ruim en groot genoeg om er een prachtige training van te maken. Als dan het zonnetje er bij komt dan zijn de omstandigheden perfect om te lopen. Na de gewone inleidende beschietingen de kern van de training rond de vijver. Het rondje is precies 600 m en pak je nog een lange kant er bij dan is de lengte 800 m. En laat dat nou op het schema staan. 600-800 en dat 3 keer herhalen met 1' rust en een serie pauze van 2'. Na de training was er koffie en vlaai. Dat ging er overigens in als koek. Net als de shirts overigens. In de loop van de jaren nog al wat shirts overgehouden van allerlei evenementen. Iedereen die wilde mocht uitzoeken wat die wilde hebben. Ze waren gratis op een donatie na voor ons Roparun team RTZN.

Zondagmorgen,

Net zulk mooi loopweer dan gisteren. Het enige dat er vandaag aan ontbreekt is het zonnetje. Maar ja ook zonder dat de zon uitbundig schijnt kun je lopen. We gebruiken het eerste half uur om in te lopen en wat oefeningen te doen. Ik gebruik daar pittig klimmetje voor. Hupjes, spreid-sluit sprongetjes, hinkjes. Steeds met de nadruk op korte bewegingen en rechtop. In het middelste gedeelte van de training vandaag een rondje van 500 m met aardig wat hoogteverschil er in. Korte venijnige klimmetjes maar ook vals naar boven. De opdracht vandaag om ieder oneven rondje op een stevig tempo te lopen en de even rondjes rustig. Ik zelf ging op tempo rond in net aan 2'.
Dan keerde ik om en liep mijn rust rondje tegengesteld aan de anderen. Kon ik zien hoe er de vlag bij iedereen bij hing. Sommige gezichten spraken boekdelen. Shit… wat is een half uur dan lang. Maar goed zeg niet dat ik niet gewaarschuwd had. Ik  noemde het een "zelfmoord rondje". Loop je de eerste te snel dan is je kostje gekocht. Na de thee gaan er naar huis die vandaag nog "bank zaken" regelen.

Woensdagavond,

Was vanmorgen vanwege het aanvriezen van de baan aardig glad zodat de groep die dan dan traint het park in moest. Op zich goed te doen als het licht is. Prima mogelijkheid om te trainen. In de avond is dat wel wat anders. Gelukkig konden wij wel op de baan terecht. Alleen wat nat maar niks glad. Wel was het koud en winderig het zal maar net rond het vriespunt geweest zijn. Ja…trainer zijn is leuk maar je krijgt het er ook wel eens koud van. Maar het plezier dat je er van hebt daar kunnen kouwe vingers niet tegen op.

Donderdagmorgen,

Vandaag het rondje van de weblogloop op 27 februari maar eens nalopen hoe dat de vlag er bij hangt. De eerst 5-6 km zal nooit geen problemen geven. Dat is verhard. Als we bij De Keien van start gaan duurt het gewoon iets langer voordat je het natuurgebied in gaat. Langs de Leijgraaf een snijdende oostenwind. Geen wonder dat hier vorige winter bijna alle ijsvogeltjes het loodje hebben gelegd. Het volgende deel langs de Peelrandbreuk is nu goed te doen. Kan volgende week ook zomaar weer anders zijn. Onberekenbaar. Op Bedaf, hoog en alleen maar zand kan geen water staan zou je zeggen. Niks daarvan het laatste stukje moest door het bos anders zeiknatte voeten. Helaas uitstel. Het zal nog wat moeten drogen om niet met natte voeten uit de strijd te komen. Het volgende punt is de Meuwel. Rondje er om heen lopen zal niet meevallen op een paar punten buiten haar oevers. De hierna komende heuvelrug is geen probleem. Nou ja… om je voeten droog te houden tenminste. Krijgen nu weer een stukje verharde weg en de aanloop naar het ecoduct om de A50 over te steken. Onderaan een picknicktafel. Het in- en uitstappunt. 1 km verder dan halverwege.
Als alles goed gaat is er hier thee dan. Op naar de camping "Baarle Warschau". Hier ligt weer zo'n heuvelruggetje. Over de top een smal paadje. Dat wordt achter elkaar lopen. Dat zal een lang kleurig lint zijn. De Blokhut of wat er van over is nu het de kunstwerk "De'n Roestbak". Even op rust komen op een geasfalteerd fietspad om daarna het begrazingsgebied in te gaan.Hier tref ik vanmorgen een vogelaar/fotograaf. Even kletsen. Het blijkt een hardloper te zijn die sinds het afgelopen jaar dat hij de HM van Eindhoven liep met shin splints kampt. De pechvogel.
Het hek door sta ik meteen tussen een kudde Schotse Hooglanders. Het voelt hier zompig aan. Het is goed gelukt om dit gebied in een paar jaar tijd goed te natter te maken. Even verderop is dat helemaal duidelijk. Het normale pad staat helemaal onder water. Een ommetje is noodzakelijk. Ook bij het volgende vijvertje lukt het niet, compleet buiten haar oevers. Maar ja .. je kent je omgeving of je kent hem niet. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden. Met een stukje slingerpad kom ik uit bij Naat Piek. Langs de geluidswal van de N365 richting. Je loopt hier op randje van de bebouwde kom van het dorp. Daar waar de N365 opgehouden is te bestaan en vervangen is door de A50 zijn er een paar landschapsparken aangelegd ter compensatie van het verloren gegane groen. Dan draai ik weer het dorp in en via de Marktstraat en de Markt helemaal het winkelcentrum door. Dat zal bekijks geven als op 27 februari het koopzondag is. Laatste km gaat in. Wat zal straks een douche lekker zijn. Tel ik mijn 2 kletsstops niet mee ging ik rond in 2:55' over een afstand van 30.52 km. Dat duurt 27 februari langer.

Maandagavond,

Vandaag een bijzondere dag? Van ene kant nee maar van de andere kant ook weer wel. Vandaag werd voor het eerst in mijn leven mijn AOW op mijn rekening gestort. Dus voor de rest van de tijd die me nog rest zal ik door de gemeenschap onderhouden worden. Schuldgevoel? Nee…niks. Uiteindelijk heb ik ook ruim 42 jaar gewerkt en er aan bijgedragen.
Een bijzondere dag dan wat lopen betreft? Nee…niet echt of het zou moeten zijn dat we ons duurloopje deden door mijn geboortedorp. Ik kende er vroeger werkelijk alle paadjes, weggetjes en ook het bos op mijn duimpje. Was vroeger me niet alles duidelijk wat er gebeurde in het dorp. Nu ik er 40 jaar weg ben zijn me een aantal zaken meer helder geworden. Van elk huis dat er staat is wel iets over te vertellen. Ook van elke plaats waar vroeger een huis of beter gezegd krot stond eigenlijk ook. Ook al loop ik een groep en wordt er stevig op los geklept gaan mijn gedachten toch steeds terug naar die tijd. Onbezorgd? Nu achteraf terugkijkend zeg ik ja maar destijds zag je dat anders. Ik denk ook dat in die periode mijn hardlopen eigenlijk al begonnen is. Zeker met het leggen van een goede basisconditie want ik kan je wel vertellen dat wij toen met mijn vrienden een aardige actieradius hadden. Niks geen fiets, niks geen brommer! Te voet en hardlopend was je nu eenmaal sneller dan wandelend. Na ruim 16 km in 1:46' stonden we weer op de stoep. Iedereen tevreden en ik zeker niet in het minst. Zeker weten dat dit rondje nog vaker aan de beurt komt en ook zeker weet ik dat er dan weer andere herinneringen naar boven komen.

zaterdagmorgen.

Na een dagje extra rust, dus geen donderdagloopje, zaterdagochtend de baan training weer ter hand genomen. Voor mij geen intensieve training. Doodgewoon omdat ik het schema niet meeloop. Inlopen en de oefeningen vanzelfsprekend wel. Want als ze goed zijn voor de  aanwezigen dan zal het ook wel goed voor me zelf zijn. We hebben daar speciale matjes voor maar de kou trekt toch op. Komt nog bij dat de baan nog nat is.
We hebben eens een rol van dat materiaal gekocht. En vervolgens  in stukken gesneden van 40-60 cm. Ideaal om de rompstabilisatie oefeningen op de te doen. Niet al te lang want je wordt er niet heel erg warm van.
Het middenstuk van de training een piramideloop. 200-400-800-1000-800-400-200. Iedereen weet hoe snel op ieder afstandje gelopen dient te worden. Dan in 2 verschillende groepjes uitlopen. De snellere zouden anders te lang moeten wachten op de iets minder snelle.

Zondagochtend,

Bij het naar de plaats inlopen waar we vandaag onze training gaan uitvoeren merk je het al. Het bos is aardig nat. Een beetje uitkiezen welke paden je neemt anders hou je de voeten niet droog. Op het traject dat wij vandaag gebruiken om een estafette training op te doen hebben we er niet zo veel last van. De paden zijn breed genoeg om er omheen te kunnen. Het is niet echt een vierkant. Een lange zijde van 700 m dan 2 kanten van 300 m en nog een stuk van 400 m. We maken groepjes van 5 lopers. Op ieder wisselpunt gaat een loper van ieder groepje naar toe. Op het startpunt begint loper no:1 en stuurt dan loper 2 op weg. We gaan door totdat iedereen weer op dezelfde plek is toen we van start gingen. Je loopt uiteindelijk maar 1700 m op tempo. Niettemin aardig vermoeiend je benen lopen aardig vol ervan. 
Vorig jaar deden we deze training ook al eens en toen werd de bijgevoegde foto gemaakt. Ik blijf het een prachtige toevalstreffer vinden. Zelf stevig meegedaan en niks geen last gehad van mijn kuiten. Rust goed gedaan.

Donderdagmorgen,

Als alles op rolletjes loopt dan is er op donderdag altijd een langere duurloop. 15 km is toch wel de minimale afstand om te lopen. Vaak langer soms zelfs veel langer.
Maar na de inspanning van afgelopen zondag en meteen op maandag een duurloop, weliswaar heel rustig, van 15 km geven mijn kuiten even aan om het een paar dagen rustig aan te doen. Nu ik dit schrijf voelt het eigenlijk wel alsof ik er weer klaar voor ben. Niet doen de rust erop!! Raymond maakte van zondag een mooie fotoreportage. Het geeft een aardige indruk van hoe het was. Zoals ik al zei: "even de rust er op", want er staan voor dit jaar nog zulke mooie evenementen op het programma dat ik me niet kan permitteren om geblesseerd te raken.

Om te beginnen is dat op zondag 13 februari in Schoorl. Altijd een loopwedstrijd waar veel webloggers bijeen komen. Ook dit jaar hebben we met ons Roparunteam weer een huisje gehuurd zodat we op zaterdagavond een pastamaaltijd kunnen aanbieden voor de webloggers. Tegen betaling van 15€ krijg je een prima pastamaaltijd. Uiteraard is de opbrengst voor het goede doel. Wil je meedoen stuur dan even een mailtje naar claudiaroparun@gmail.com We hebben dan enig zicht er op wie dat we zoal kunnen verwachten. Vorig jaar was het een succesnummer. Naar mijn mening wordt het weer een leuk weekend. Ik kijk er weer naar uit.

Dan een paar weken naderhand op 27 februari is er weer de jaarlijks weblogloop in Uden. Nu dit jaar voor de 3de keer. Zijn we met een groepje begonnen van een man of 8 zijn er nu al een 25-tal aanmeldingen. Een paar mensen kunnen er nog bij. Als je nog mee wil doen vul dan het inschrijfformulier even in. De route is 30 lang en kan stukken verdeeld worden van 15 km. En reken maar dat we een een mooi rondje van gaan maken. Als je niet gewend bent om door de vrije natuur te lopen en alleen altijd maar op asfalt is dit rondje echt een verademing maar anderzijds ook wel pittig. Een paar weken voor dat we van start gaan krijg je informatie over het programma. We gaan er een mooie dag van maken. 

Zaterdagmorgen,

Baantraining verzorgen. Wat een heerlijk weer was het. De temperatuur heel aangenaam. Goed om te constateren dat er ook weer een aantal uit hun winterslaapje terug zijn. Ze zullen aan de training wel merken dat ze een paar weken niet veel gedaan hebben. Misschien vandaag dan nog wel niet zo maar morgen wel. Spierpijntjes van de rompstabilsatie- en loopscholingsoefeningen. Da's de tol  die je betaald voor onregelmatigheid. Och..met een paar dagen is dat ook wel weer over. Dan naar huis en mijn tas inpakken om met een 6-tal mensen te vertrekken naar Olne in België. Met nog geen 2 uurtjes rijden zijn we er al.

De afspraak was dat we om 19.00 u bij het "chalet" zouden zijn om ons startnummer op te halen. De startnummers verpakt in een plastic  hoesje en naderhand in te leveren ze zijn dus gewoon te hergebruiken. Simpel toch. Ook de nainschrijfformulieren zijn simpel maar functioneel. De overnachting is in een kasteel in de buurt. Een kasteel waar ze een soort van jeugdherberg in gemaakt hebben. Een zacht prijsje voor de overnachting en een ontbijt. Een tijdje geleden dat ik op een stapelbed lag.

Maar voordat het zover is om te gaan slapen moet er nog gegeten worden. En wat doen lopers dan juist… die gaan naar een Italiaan om pasta te eten. Met 16 man/vrouw aan tafel en bijna niemand die Frans beheerst is altijd een hele toer om alle gerechten op de juiste plaats te krijgen. Niettemin heeft iedereen uiteindelijk zijn eten gehad. 

Zondagmorgen,

Op een kamer met 6 man is het duidelijk dat de ochtend vroeg daar is. Om 7.00 uur snel even onder de douche. Mijn loopkleren waar ik vandaag van plan ben om in te lopen lagen al klaar. Hoef je daar niet meer over te twijfelen. Na een ontbijt met een paar bakken koffie op naar de start. We kregen het advies om je sporttas in de auto te laten staan en niet in de kleedkamer. Afvoerputjes en modder zijn geen beste vrienden. Je zou niet veel droog houden.

Wat mij opvalt dat iedereen zo rustig is. Geen gedrang, geen geduw. We staan met bijna 800 starters op een klein hoekje bijeen. De starter houdt zijn praatje en het boeit niemand. Ook niet of de start nou om 10.00 of om 10.05 u. is. Met een stevig gepiep van de geluidsinstallatie vertrekken. Ik weet niet wat me te wachten staat. Wat ik wel weet dat er een klaverblad gelopen wordt van vier rondjes. Een rondje van 12 dan 11. Vervolgens nog 10 en 9 km. Over het hoogte verschil wist ik dus niks. Heb ik me ook niet in verdiept. Ik zie wel. Met Geert heb ik afgesproken om heel rustig van start te gaan en eigenlijk het plan heb om 33 km te lopen.

Rustig lopen is in het begin wat lastiger omdat het nogal bergaf gaat. Wat ik wel zeker weer dat wat we nu naar beneden gaat moet ook weer naar boven. Een draai naar rechts…pfff..da's andere koek dan bergaf. De paadjes smaller,glibberiger, stenen, stromend water. Op sommige delen kun je geen oog hebben voor de omgeving. Je moet zo verschrikkelijk goed opletten. Een weiland naar beneden. Tempo maken en kijken. Tot hier waren mijn voeten redelijk droog nu dus niet meer. Heel in de verte zie ik al een torenkraan die nabij het "chalet"staat. Een prachtig ijkpunt. Bij de kiosk daar moeten we zijn. 
Even stoppen, goed drinken en rozijntje eten. Flinke bakken staan er klaar. De volgende ronde.

Eerst weer het stuk naar beneden. Na een 5-tal km's een drinkpost en krijgen een oranje lintje omgehangen. Het blijkt zo te zijn dat je afhankelijk van het aantal lintjes het bijbehorende shirt krijgt. Ook hier op dit rondje onze portie modder en water en stenen. Tot mijn verbazing zijn mijn natte voeten niet koud.
Op een lange geasfalteerde klim lopen Geert en ik best veel lopers voorbij. Veel zijn er het volgende rondje ingegaan. Dat zal straks anders worden. Linksaf zie ik op grote afstand de kraan al weer staan. Maar ja… zien en er zijn is een wereld van verschil niet alleen in lengte maar ook in hoogte. Weer even stoppen om te drinken en rozijntje te eten. Geert moet zijn suiker even meten wat hij eten mag. Nooit is er de vraag opgekomen of dat we wel of niet de 3de ronde  in zouden gaan. Dat stond gewoon vast.

Op weg voor het rondje van 10 km. Het valt mij op dat Geert erg gemakkelijk loopt en samen komen we tot het besluit dat hij maar moet gaan nu hij nog wat over heeft. Het duurt niet lang voordat hij uit zicht is. Dan kom ik bij een nat glibberig pad dat aardig steil naar boven gaat. Schuif regelmatig weg. Mijn kuiten beginnen het minder leuk te vinden even op de wandelpas. Ik weet eigenlijk niet wat sneller gaat, wandelen of proberen naar boven te lopen. Voor mijn kuiten weet ik het wel. Met een stukje heuvelaf kan ik wel weer redelijk herstellen en zelfs nog wat tempo maken en enkele lopers passeren. De kraan weer in zicht. Nog 2 km? Je weet het niet. Dan het pad op wat me naar de finish brengt. Ik kom binnen in 3: 14' 29". Een afstand gelopen van 33 km met 750 m hoogteverschil. Iets sneller dan 11km/uur. En wat blijkt bij de finish, Geert is door ook voor het laatste rondje. Zijn langste duurloop ooit zal rond de 2 uur gelegen hebben en nu voor de volle marathon afstand.
Redelijk fris komt hij over de finish. Zijn eerste marathon en wat voor eentje.

Douchen, een hele kunst om je schone kleren ook schoon te houden. Ik zei het al, modder en afvoerputjes niet elkaars vrienden.
Rond een uur of 5 weer terug in Uden. Als mijn lijf het toelaat zien ze mij hier het volgende jaar weer terug. Dit is wel zo gaaf lopen. Nu ik dit schrijf zijn mijn spieren weer redelijk in orde. Nagenoeg geen last.

Woensdagavond,

Is het niet koud, is het niet glad,is het niet te warm en zo was het gisteren niet te droog. De hele dag regende het al. In de morgen begon het, alleen bij het koffiedrinken met de werkgroep in de kantine daar was het droog. De humor trouwens ook. Gortdroog.
Doe je als er sneeuw op de baan ligt de complete training mee dan sta je nu met de baantraining aan de rand stil. Ja …je loopt wel eens een rondje met een groepje mee om te luisteren. Hoe is hun ademhaling? Hoe klinkt hun landing en afzet?  Vandaag was er niet veel anders te horen dan de gestaag neerplensende regen. Tjee.. wat was ik nat. Toch is het mooi als je na de training van de ook zeiknatte lopers het commentaar krijgt, "heerlijk gelopen vandaag". Kijk, daar krijg je het niet kouder van.

Donderdagmorgen,

Ben ik mijn loopplunje bij elkaar aan het zoeken want dat van gisteren is nog klam, is ook mijn Sjan al druk in de weer om haar outfit bijeen te krijgen. Neem ik op een wedstrijdje wel eens wat teveel mee dan krijg ik daar wel een opmerking over. Die opmerking kan ik vandaag ook wel maken. De eerste tas te klein dan maar een iets grotere. Dat kan net. Niettemin heb ik bewondering voor haar loopactiviteit vandaag. Met een zestal loopvriendinnen gaan de dames naar Schiphol om daar hun loop bijdrage te leveren in het Wheel of Energie. Daar heb ik respect voor. Ik ben er van overtuigd dat ze er met z'n allen een mooie dag van gaan maken.

Zelf houd ik het op een duurloopje. Niet te lang vandaag want zondag staat er een trail op het programma. Zaterdagmiddag vertrekken naar Olne in België. Dan zondag lopen. De bedoeling is er om 3 rondjes te lopen. Te beginnen met 12 km daarna nog eentje van 11 en als het lijf en de omstandigheden het toelaten nog een van 10 km. Vandaag was het alvast wat oefenen met het krijgen van natte voeten. Geen droge draad meer aan mijn lijf. Toch is het leven van een 65+ zo slecht nog net. Je hoort mij niet klagen.

Zaterdagmorgen,

Wat een mooi blauwe baan weer. Alle sneeuw vertrokken. Hoeven we eens niet te improviseren. Als ik de poort openmaak denk ik bij mezelf dat het best wel eens een lange dag kan gaan worden. We gaan eerst de training beginnen met de groep. Als er op zondag een crossloopje is, staat er altijd een lichte baantraining op zaterdag te doen. Voor de deelnemers aan de cross 2*1000 aan de cross, voor de rest 3*1000.

Na de training is het gebakdag. Het is er druk ik zie een paar gezichten die je normaal op zaterdag eigenlijk niet ziet. Er gaat me nog geen lichtje branden. Zit ik net aan de koffie moet ik op een kruk gaan zitten niet al te ver van een  flipover. Ondertussen komen Danniëlle en Maurice al binnen. Kan ze niet eens een fatsoenlijk welkom heten. In een voordracht en een liedje op de wijs van "Brabantse nachten" wordt mijn hele doopceel gelicht. Ik kan wel raden waar de foto's vandaan komen. Van de groep krijg ik een dinerbon om samen met Sjan eens heerlijk uit eten te kunnen gaan. En dan komt Lisanne naar voor. De jongste loopster in onze groep. Ze heeft, van een actiefoto van me, een prachtige tekening gemaakt. Daar ben ik wel heel erg blij mee. 

Ondertussen komen ook de anderen binnen, Jacqueline, Petra, John en Pim. Even een bakkie doen met iets erbij. Dan gaat er gewerkt worden. De  Pink Power Pearls moeten op de foto. Eerst even naar buiten. In hun zomeroutfit is het steeds jasje aan en jasje uit. Nee… dan is het binnen een stuk aangenamer. De dames staan aardig in het licht. Zeker weten dat er prachtige opnames zijn gemaakt.

Als alles opgeruimd is rijden we naar Naat Piek om een loopje te maken. Het wordt een zwerftochtje door allerlei paadjes. Een beetje een zoektocht ook want er zijn met de pas gesmolten sneeuw zeker ook paadjes bij die wel heel erg nat zullen zijn. Als je dit niet gewend bent is het een pittig rondje. Na een km of 16 terug bij de auto's. Een douche bij de club is dik verdiend. Jammer dat Petra, John en Pim direct naar huis moeten in verband met de tijd de anderen gaan nog even mee naar ons huis om nog wat soep en broodjes te eten. En uiteraard werd de dag even doorgenomen. Dit was er weer eentje om in te lijsten.